Materiał Partnera

Choroby neurologiczne po 65 roku. Na co najczęściej chorują seniorzy?

Choroby neurologiczne po 65 roku. Na co najczęściej chorują seniorzy?

Światowa Organizacja Zdrowia uznała oficjalnie, że “starość” rozpoczyna się po 65. roku życia. Wiek ten jest oczywiście kwestią sporną, ale ze względów statystycznych ów pułap uznano za idealne odniesienie, ułatwiające analizę demograficzną, medyczną i społeczną. Proces starzenia bowiem odbywa się na kilku płaszczyznach - m.in. na płaszczyźnie biologicznej, gdzie zachodzą nieodwracalne i naturalne zmiany w obrębie metabolizmu czy fizykochemicznych właściwości; jak i psychicznej - co jest z kolei wynikiem obumierania komórek nerwowych.

W poniższym materiale przyjrzymy się zmianom głównie z tej pierwszej grupy, analizując najczęstsze schorzenia, wynikające ze zmian neurologicznych. Zmiany te dotykają zdecydowanie częściej osoby w podeszłym wieku, stanowiąc nierzadko za samodzielną jednostkę chorobową.

 

Migrena

Migrena, znana jako bardzo dotkliwy i uporczywy ból głowy, jest niezwykle tajemniczą przypadłością, której przyczyny i etymologia nie została do końca poznana. Obecnie przypuszcza się, że najpewniej migrena jest związana z genetyczną predyspozycją do nadwrażliwych reakcji neuronaczyniowych (nawet 65% przypadków migren ma podłoże genetyczne).

Oprócz silnego bólu głowy, migrena wyróżnia się bólem czoła, skroni lub oczodołu. W silnych napadach pojawiają się także nudności, wymioty, nadwrażliwość na bodźce, światłowstręt. Tak silne i nieregularne bóle nie ulegają “standardowym” tabletkom przeciwbólowym. W przypadku nawracających objawów konieczna jest konsultacja z lekarzem i przepisanie leków, które przede wszystkim będą działać prewencyjnie. Wizyta u lekarza jest tym ważniejsza, gdy zdamy sobie sprawę, że migrena często mylona jest z innymi, poważnymi schorzeniami neurologicznymi, a ból trwający nawet 72 godziny jest niezwykle uporczywy dla całego organizmu. Obecne statystyki wskazują, że 5% osób po 70 roku życia cierpi na regularne migreny [1].

 

Choroba Parkinsona

Choroba ta dotyka ośrodkowego układu nerwowego, a główną przyczyną pojawiających się objawów jest stopniowe obumieranie komórek nerwowych. Szacuje się, że średnia zachorowań to 58 lat, a objawy zdecydowanie częściej dotykają mężczyzn, niż kobiety. Ze względu na trudną w diagnozie dolegliwość, pierwsze sygnały organizmu są nieczytelne i nie wzbudzają większego niepokoju. Wiele pacjentów lekceważy pierwsze drżenia rąk, usprawiedliwiając je podeszłym wiekiem.

Choroba jednak szybko ewoluuje i z czasem pojawia się uporczywe zmęczenie, osłabienie, spowolnienie układu ruchu, drżenie rąk, brak koordynacji i zaburzenia równowagi. W zaawansowanym stadium choroby dochodzi do usztywnienia kończyn, trudności z pionizacją i stanów depresyjnych. To na końcowym etapie, osoba chora traci swoją samodzielność, a w wykonywaniu codziennych obowiązków niezbędna jest pomoc rehabilitanta, pielęgniarki czy domu opieki.

Obecne statystyki wskazują, że na Parkinsona cierpi 1% całej populacji świata - najczęściej są to osoby po 60 roku życia.

 

Alzheimer

Najczęstsza postać otępienia, będąca nieuleczalną chorobą neurodegeneracyjną. Choroba ta doprowadza do śmierci pacjenta, a tempo jej rozwoju uzależniona jest od wielu, niezależnych czynników. Oprócz znaczących objawów i nieodwracalnych zmian w układzie nerwowym, Alzheimer (https://magdalenka.org/alzheimer/) jest niezwykle niebezpieczny z powodu swojej nieznanej etymologii. Różne stadia choroby i pewna nieprzewidywalność jest głównym zagrożeniem - szacuje się, że pod koniec 2050 roku jedna osoba na 85 przypadków będzie cierpiała na ten rodzaj otępienia.

Pierwsze symptomy choroby przypominają nieco gwałtowną reakcję na stres. Rzadko kiedy lekarze i pacjenci podejmują się diagnozy na tym etapie, mimo, że czas w kontekście rozwoju choroby jest kluczowy. Z czasem mogą pojawić się takie objawy, jak splątanie, drażliwość, agresja, wahania nastroju, trudności językowe, a w ostateczności utrata pamięci długotrwałej i zaburzenia osobowości.  Pomoc dla osób starszych chorych na Alzheimera jest niezwykle trudna - zarówno pod kątem medycznym, jak również psychicznym i socjologicznym. Pojawiające się zmiany w zachowaniu i regularne postępowanie objawów wymaga wiedzy, cierpliwości i ogromnej dozy empatii. Na pewnym etapie leczenia niezbędne jest skorzystanie z pomocy domu opieki, gdzie oferuje się między innymi pobyty krótkoterminowe dla chorych na Alzheimera. Stała opieka i pomoc w wykonywaniu codziennych czynności ułatwia walkę z chorobą, uzupełniając pomoc domowa dla chorych na Alzheimera. Więcej informacji na temat owej pomocy znajdziesz tutaj: https://magdalenka.org/2020/10/02/jak-opiekowac-sie-osoba-starsza-chora-na-alzheimera/

 

Bibliografia

[1]  Lipton RB., Stewart WF. Migraine in the United States: a review of epidemiology and health care use.. „Neurology”, s. S6–10, czerwiec 1993. PMID: 8502385.

Podziel się

Ogólna ocena artykułu

Dziękujemy za ocenę artykułu

Błąd - akcja została wstrzymana

Polecane firmy

Pliki cookies (tzw. "ciasteczka") stanowią dane informatyczne, w szczególności tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Serwisu i przeznaczone są do korzystania ze stron internetowych Serwisu. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Dowiedz się więcej Akceptuję